Szynszyle na wolności zajadają się ok. 20 gatunkami roślin. Lubią owoce, ziarna, nie odmawiają też „białka” w postaci drobnych insektów. Szynszyle w hodowli głównie żywią się sianem – „dziki” jadłospis mógłby im wręcz zaszkodzić. Nie ma się co oszukiwać – układ trawienny „na wolności” musi być przyzwyczajony do często ekstremalnych sytuacji. W hodowli – jest on dużo bardziej delikatny.

Prawidłowa dieta szynszyla powinna zawierać:

  • siano i zioła – to 95 procent diety tych zwierząt w warunkach hodowlanych;
  • patyczki z drzew nieszkodliwych – potrzebne do ścierania zębów. Nieszkodliwe drzewa to grab, morwa, czarna porzeczka, wiąz, winorośl, brzoza,
  • leszczyna, osika, orzech laskowy czy głóg. Należy unikać drzew iglastych, drzew cytrusowych, hortensji, fikusa, miłorzębu, śliwki, brzoskwini, mahoniu itp. Gałązki należy dokładnie umyć w wodzie, ale bez jakiegokolwiek detergentu, a następnie starannie wysuszyć rozkładając gałązki na kaloryferze. Gałązki można kupić także w sklepach zoologicznych;
  • karmę lub granulat – wybierajmy produkty wysokiej jakości, dokładnie czytając skład;
  • smakołyki – podajemy w niewielkich ilościach,
  • wody – szynszyla wypija ok. 70-80 ml wody na dzień. Do wody można dodawać witaminy. Zwierzątko musi mieć do niej dostęp w ciągu całej doby. Wodę należy wymieniać codziennie.

Układ trawienny tych uroczych zwierząt jest bardzo delikatny. Wszelkie zmiany należy wprowadzać stopniowo, szczególnie, gdy chcemy coś zmienić. Nowe produkty należy w niewielkich ilościach dokładać do znanej szynszyli karmy, by nie zniechęcać jej oraz by nie dopuścić do tego, że coś jej zaszkodzi. Ważne, by nie podawać szynszyli świeżych, soczystych owoców i warzyw.

Prawidłowa i zbilansowana dieta zapewni zwierzęciu zdrowe życie. Odpowiednia dawka i jakość składników odżywczych pomoże uniknąć wielu chorób, które przez długo czas potrafią rozwijać się w organizmie.

Główne błędy, które pojawiają się na ogół przy żywieniu szynszyli, to:

  • dieta oparta wyłącznie na sztucznych smakołykach (kolbach, rożkach, ciastkach);
  • zbyt duża ilość suszonych owoców, warzyw i orzechów – stanowić one mają jedynie mały dodatek;
  • zbyt mała ilość włókna (z siana i ziół);
  • niskiej jakości karma;
  • mokry pokarm (świeże owoce, mokre liście – mogą spowodować zator w jelitach);
  • monotonna dieta;
  • karmienie produktami dla ludzi;

Najważniejsze w diecie szynszyli jest siano. To pozostałość po życiu na wolności, gdzie zwierzęta żywią się suchymi „smakołykami”. Siano wymusza na zwierzęciu przeżuwanie, co powoduje sukcesywne i równomierne ścieranie zębów. To ważne, bowiem dzięki temu szynszyle nie ranią swoich języków czy policzków.

Dodatkowo siano bardzo dobrze wpływa na układ pokarmowy i trawienny. Włókno z siana pomaga rozwijać florę bakteryjną, a z kolei bakterie produkują witaminy, wzmacniając układ odpornościowy.

Dzienna porcja siana powinna wynosić ok. 70-90 gram.