Napad padaczkowy u psa jest dla opiekuna bardzo stresującym doświadczeniem. Choć wygląda dramatycznie, odpowiednie zachowanie w trakcie napadu może realnie pomóc zwierzęciu i ułatwić dalszą diagnostykę.

Jak wygląda typowy napad padaczkowy?

Najczęściej obserwuje się:

• Nagłą utratę przytomności – pies pada, nie reaguje na bodźce
• Sztywność ciała i drgawki – kończyny wyprężają się lub wykonują ruchy „wiosłowania”
• Mimowolne oddawanie moczu lub kału
• Silny ślinotok – często pienisty
• Brak reakcji na głos, dotyk
• Czasem pies wyje lub skomli

Napad zwykle trwa od kilkudziesięciu sekund do 2-3 minut. Wydaje się dłuższy, bo jest bardzo intensywny.

Co robić w trakcie napadu? Praktyczny plan działania

Twoje działania:

• Usuń z otoczenia przedmioty, o które pies mógłby się uderzyć – meble, ostre krawędzie
• NIE wkładaj rąk do pyska – pies nie „połknie języka” (to mit!), ale może Cię ugryźć mimowolnie
• NIE próbuj przytrzymywać psa – możesz go zranić lub sam zostać zraniony
• Mów spokojnym głosem – choć pies nie reaguje, po napadzie może to pomóc
• Przyciemnij światło, wycisz dźwięki – zmniejsz bodźce
• Mierz czas trwania napadu – to ważna informacja dla weterynarza
• Jeśli możesz, nagraj napad na telefonie – pomoże w diagnostyce

Po napadzie – faza ponapadowa

Po zakończeniu drgawek pies może być:

• Zdezorientowany, nie rozpoznaje otoczenia
• Osłabiony, chwiejny
• Nadmiernie pobudzony lub odwrotnie – apatyczny
• Ślepnący czasowo
• Bardzo głodny lub spragniony

Jak pomóc:

• Zapewnij ciszę, półmrok i bezpieczeństwo
• Nie zmuszaj do jedzenia/picia, ale udostępnij wodę
• Obserwuj, mów spokojnie
• Nie wychodź z psem na spacer (może być zdezorientowany)

Warto zapisać:

• Godzinę rozpoczęcia napadu
• Czas trwania
• Przebieg objawów
• Zachowanie przed i po napadzie

Kiedy umówić wizytę planową?

• Jeśli to pierwszy napad w życiu psa – zawsze wymaga diagnostyki
• Jeśli napady się powtarzają lub nasilają
• Jeśli zmienia się charakter napadów