Właściciele psów bardzo często próbują opisać swojego pupila określeniami, które są bardzo „ludzkie”. Mówimy „pies z ADHD”, „z mocnym charakterem”, „uparty”, „wariat”, tłumacząc bardzo często swoją bezradność w stosunku do zwierzaka. Cóż, pies powinien być ułożony, wychowany, odpowiednio socjalizowany. Wtedy i on jest szczęśliwy i zadowolony, i my nie musimy tłumaczyć jego zachowań. Jednak czasami bywa tak, że mimo włożonej pracy – zwierzę nie zmienia się. Lub – co jest znacznie gorsze – pojawiają się problemy behawioralne.

Charakter psa to połączenie wielu czynników. Otoczenie, relacja z opiekunem, ale też geny, osobowość i stan zdrowia wpływają na zachowanie zwierzaka. Bardzo często problemy fizyczne, czyli ze zdrowiem, wpływają na zachowanie.

Pierwsze objawy behawioralne, świadczące o problemie, to na ogół:

• rozdrażnienie,
• lęk, chowanie się,
• agresja,
• brudzenie w domu,
• spaczony apetyt,
• szukanie kontaktu lub unikanie go,
• utrata wyuczonych umiejętności.

Zachowania te powinny być sygnałem, że zwierzę należy poddać obserwacji. Mechanizmy zmian zachowań są na ogół dość proste do zdiagnozowania. Jeśli pies nagle bardzo dużo pije – może oznaczać to problemy z układem moczowym, a u suk – zwiastujące ropomacicze. Jeśli zwierzę było chętne na zabawy i czułości, a teraz tego unika lub reaguje na dotyk agresją – może to oznaczać ból lub problemy z tarczycą. Bardzo często właściciele tłumaczą zmienne zachowanie psa wiekiem. Nie zawsze jednak tak to działa.

Dolegliwości, które często wpływają na zmienne zachowanie psa, to na ogół:

• choroby tarczycy,
• cukrzyca,
• zaburzenia układu pokarmowego,
• choroby skóry,
• choroby układu moczowego,
• schorzenia neurologiczne, w tym epilepsja,
• choroby przyzębia,
• choroby i dolegliwości, które wywołują ból.

Psa należy obserwować. Bardzo często pierwsze symptomy chorób, to właśnie apatia, problemy z apetytem, narastająca agresja. Nasze pupile nie potrafią powiedzieć nam „Hej, człowieku, boli mnie brzuch od tej karmy.”, dlatego jedynie baczna obserwacja zachowań i wyciąganie wniosków oraz konsultacje z lekarzem weterynarii sprawią, że relatywnie szybko można odkryć powód dziwnego zachowania psa.

Istotną sprawą jest również odpowiednie wychowanie zwierzaka. Proste i przejrzyste zasady, komunikaty, system kar i nagród oraz – najważniejsze – nieugięty charakter właściciela, pozwoli na dobre wychowanie psa. Zwierzęta reagują na bodźce i uczą się szybko. To nie prawda, że jedynie nad szczeniakiem można zapanować. Starsze zwierzęta jeszcze bardziej lubią rutynę: stałe pory karmienia, wychodzenia na spacery, bawienia się. Każdego dnia warto przez kilka minut ćwiczyć polecenia, nagradzając pupila smaczkiem. Podawanie łapy czy szczekanie na komendę to fajny sposób zabawy, ale dużo bardziej „przydatne” jest ćwiczenie „Siad”, „Zostań” i „Do mnie”.